امام على النقى عليه السّلام فرمود : در اين عالم كسى هست كه يك ذرّهء ناخن او پيش خدا از ناقهء قوم ثمود عزيزتر است ، آن ناقه‌اى كه آن را پى كردند و بچه آن به خدا شكايت كرد ، پس خدا به آن گروه فرمود : مدت سه روز در خانهء خود برخوردار باشيد كه اين ( وعدهء عذاب ) وعده‌اى هست بدون دروغ ، ( بعد از آن گفتهء امام ) سه روز بيشتر طول نكشيد كه متوكل كشته شد . روايت شده كه متوكل آن حضرت را دستور داد كه در حال پيادگى بسرعت حركت كند ، امام فرمود : همچنانكه متوكل رحم مرا قطع كرد خدا اجل او را برساند و رشتهء عمر او را قطع كند . 26 - از على بن جعفر روايت شده كه گفت : من مشورت خود را به متوكل عرضه كردم ، عبيد اللّه بن يحى نزد من آمد و گفت : خود را به زحمت نينداز ، زيرا عمر بن ابو الفرج به من خبر داده كه تو رافضى ( يعنى شيعه ) هستى تو وكيل على بن محمّد عليهما السّلام هستى ، بعد از آن عبيد اللّه نزد من فرستاد ، براى من گفت : متوكل قسم خورده كه مرا از حبس خارج نكند تا سه روز از مردنم بگذرد . على بن جعفر گويد : من براى امام على النقى عليه السّلام نوشتم : سينهء من تنگ شده ، ميترسم كه ( به جهت اين آزارها ) از مذهب شيعه خارج شوم ، جواب آمد كه چون اين امر براى تو پيش آمد كرده من هم متوجه خدا ميشوم ( و نجات ترا از خدا ميخواهم ) على بن جعفر ميگويد : چند روزى از ايّام هفته نگذشت كه من آزاد شدم . 27 - مسعودى ( مؤلف اين كتاب ) از بعضى از اشخاص كه مورد